Deze serie erfgoedlocaties bestaat uit zes archeologische plekken op Kreta, daterend van ongeveer 1900 tot 1100 v.Chr. Ze vertegenwoordigen de Minoïsche beschaving, een belangrijke prehistorische cultuur in het Middellandse Zeegebied.
De paleiscentra waren bestuurs-, handels- en religieuze centra met geavanceerde architectuur, stadsplanning en kleurrijke fresco’s. Ze tonen vroege vormen van schrift, zeevaartnetwerken en culturele uitwisselingen. Dit erfgoed laat zien hoe complex de Minoïsche samenleving was en hoe deze een blijvende invloed had op de geschiedenis van het Middellandse Zeegebied.
